The web site was developed by
Dr. Ryszard Pankiewicz

W Dębowcu i okolicach słyszy się od lat legendę o tzw. "diabelskim kamieniu" znajdującym sie na drodze z Dębowca na Folusz. Istnieje kilka jej wersji. Według jednej z nich, gdy rozpoczęto budowę kościoła w Cieklinie, żyjącym w lasach diabłom nie dawało to spokoju. Najbardziej dokuczała im myśl, iż po ukończeniu budowy, ludzie będą mieli się gdzie modlić i zarazem będą mniej grzeszyć. A zatem diabły wybrały spośród swojego grona przedstawicieli, którzy udali się do starszego rangą z prośba o radę. Ten zaś po głębokim namyśle, poradził im co nastepuje. Najsilniejszemu z nich kazał wziąść wielki głaz i zburzyć nim będący w budowie kościół. Musiał to jednak zrobić przed świtem, zanim zapieje pierwszy kur. Tak więc diabeł wyszukał w najbardziej niedostępnym zakątku Karpat ogromny kamień i uniósł go w powietrze. Już prawie dolatywał do Cieklina, gdy w jednej z chałup zapiał kogut. I w tej chwili czart utracił swoją moc i upuścił kamień na pobliskie, gęsto porośnięte lasem zbocze, sam zaś kamień spadając, rozbił się na wiele części. Pod Foluszem można jeszcze do dziś dostrzec na skale ślady czarcich pazurów.

W Załężu znajduje się od dawien dawna wielki dół. Najstarsi mieszkańcy opowiadają, że przed laty stał w tym miejscu kościół, który zapadł sie za sprawą pewnej starej Cyganki, mieszkajacej za wsią. Otóż owa Cyganka stale spóźniała się na nabożeństwa do kościoła i pewnego dnia biegnąc w pośpiechu zaczepiła nogą o kamień i przewróciła się na ziemię. Rozwścieczona ponoć zaklęła i wyrzekła te oto słowa: "Bodaj byś się zapadł!". I wówczas zebrani mieszkańcy zobaczyli jak kosciół zaczął znikać zapadając się w głąb ziemi. Przerażeni ludzie pochowali sie w domach i w różnego rodzaju zakamarkach. Sama zaś sprawczyni niebawem zmarła, zaś mieszkańcy odtąd z daleka omijali dom sprawczyni nieszczęścia.

W okolicznych wioskach jeszcze do niedawna opowiadano małym dzieciom nastepującą historię. Przed wielu laty urodził się chłopiec, któremu dano na imię Antoś. Mijały lata i chłopiec dorósł, ożenił się i niestety znalazł także upodobanie do gorzałki. Nie szanował innych, źle sie prowadził, przeklinał, a w końcu bił żonę i wynosił z domu wszystko na sprzedaż, by móc tylko pić na umór. Kiedy w gospodzie Żyd nie chciał mu jej dać kolejny raz na kredyt, zaczął wzywać na pomoc diabła. Ten rzecz jasna nie kazał na siebie długo czeka i obiecał mu pomóc i pożyczyć pieniądze. W tym celu poprowadził go nad urwisty brzeg Wisłoki (tzw. "Toczek") i gdy doszli w pobliżu rzecznej głębi, diabeł postawił przed chłopem tuż nad brzegiem rzeki flaszkę wódki, sam zaś udał się po pieniądze. Antoś, aby sięgnąć po pozostawioną na ziemi gorzałkę, podszedł na sam skraj urwiska. Pod jego ciężarem rozstąpiła się ziemia, on zaś runął w spiętrzone wody Wisłoki i wszelki ślad po nim zaginął. Jak opowiadają starzy ludzie w księżycowe, jasne noce można dostrzec nad rzeką ciemnozieloną postać z butelką w ręku, zachęcającą późnych przechodniów do kąpieli. I biada każdemu, kto ulegnie zaproszeniu, gdyż ci wszyscy, którzy osmielą się zbliżyć do urwiska są wciągani przez utopca w zimne wody Wisłoki.

 

 

 

classics resources | search | pomoerium | journals | books | bibliographies | etexts | private