Debowiec - Cechy

			info@pomoerium.eu

The web site was developed by
Dr. Ryszard Pankiewicz

"... rąbki dębowieckie miały taka sławę, że przybywali umyślnie nabywcy dla hurtowych zamówień z Francji, Anglii"

Julian Kołaczkowski (1888)

Płóciennictwo czyli tkactwo i po części szewstwo w Dębowcu odgrywało znaczącą rolę już od XVI wieku i produkowało głównie na szerszy zbyt. W 1629 roku w Dębowcu, będącym tzw. starostwem niegrodowym, istniały osobne cechy tkaczy, krawców, piekarzy, rzeżników oraz tzw. cech zbiorowy, szczyczący sie przywilejem jeszcze z roku 1695, zrzeszający szewców, bednarzy, kowali, złotników, mieczników, stelmachów, garncarzy, kołodziejów i ślusarzy. Mieszczanie posiadali ponadto lukratywny przywilej pozwalajacy im samodzielnie warzyć piwo i palić gorzałkę, niechętnie tolerowany przez kolejnych dzierżawców Dębowca. Miasto, posiadające naówczas 2 burmistrzów oraz wójta sądowego i ławników, posiadało ponadto własny młyn o trzech kołach i na mocy przywileju królewskiego z r. 1535 mogło organizować w poniedziałki targi, a od 1697 roku także i jarmarki. Handel nie ograniczał się zresztą jedynie do lokalnego importu i eksportu, jak o tym m.in. może świadczyć istnienie w Dębowcu od XV wieku własnej komory celnej, ale z uwagi na położenie miasta na trasie ważnych traktów handlowych powadzących z Biecza poprzez Osobnicę, Łazy Dębowieckie, sam Dębowiec i dalej Osiek i Żmigród Stary i Łysą Górę i dalej w kierunku granicy węgierskiej i miastami słowackimi, a z drugiej strony na Przemyśl, Sambor i Lwów.

Zniszczenia wojenne połowy XVII wieku wprawdzie przejściowo ograniczyły liczbę rzemieślników w mieście, ale pod koniec XVII wieku ponownie dochodzi do rozkwitu rzemiosła, szczególnie w pierwszej połowie XVIII w., i wzrostu zamożnosci nie tylko mieszczan i przybyłej z głębi Rzeczpospolitek kresowej szlachty, ale także przedmieszczan i zamieszkujących okoliczne wsie chłopów. Sam Dębowiec jako miasto królewskie, mające miejski przywilej lokacyjny ze wszelkimi zwiazanymi z tym uprawnieniami, posiada w tym okresie tak pod względem statusu prawnego jak i gospodarczym jednoznacznie charakter miejski, z wyjątkowo wysokim w warunkach polskich udziałem ludności rzemieslniczo-handlowej. I tak przykładowo lustracja z r. 1765 wspomina, iż w Dębowcu na 111 rzemieślników aż 66 było tkaczami. Według relacji Josepha Rohrera z poczatku XIX wieku prawie cala ludnoś Dębowca poświęca sie tkactwu, a ich wyroby, a zwłaszcza tzw. rąbki rozchodzą się tak po calej Galicji, jak i są eksportowane do Prus, Rosji, a nawet docierają do komant dworu królewskiego wi Anglii. Rozwój miasta jak i regionu ostatecznie zahamowały walki toczone w okolicy walki konfederatów barskich i w końcu rozbiory, które pozbawiły Dębowiec przywilejów i odcięły od naturalnych rynków zbytu.

The project Pomoerium will focus on the achievements of classics-related sciences, and examine socio-economic and religious transformations, not as a stream of disjointed events, but as an intelligible and determinate process, whether involving a shorter or a longer time span.

It constitutes the efforts to render accessible to the interested public hardly-known ideas, journals and books and aims to contribute to the exploration and understanding of religious and socio-economic processes in the classical antiquity and provide an interdisciplinary forum for the discussion of their various aspects.

Finally it serves furthermore as a naturally forum for the presentation and discussion of noteworthy issues, including the presentation of minority or at times controversial points of view.

Journal: Deadline for completed texts is September 30, 2007, however submissions are encouraged at all times and will be considered for the next upcoming issues.