W ostatniej dekadzie dostrzec można w Polsce wzrost zainteresowania historią regionalną. Jakkolwiek regionalistyka nie jest kierunkiem nowym, tym niemniej wydaje się, że obecnie mamy do czynienia z nową jakością. Przede wszystkim młode pokolenie badaczy i miłośników przeszłości, zafascynowanych dziejami swoich „małych ojczyzn” pragnie po latach selektywnego i przekłamanego traktowania przeszłości prawdy i uczciwszego traktowania historii, co nie znaczy bezkrytycznego przedstawiania dorobku naszych przodków. Ten godny podziwu ruch owocuje nie tylko rozwojem regionalnych inicjatyw w wymiarze organizacyjnym (jak np. regionalne towarzystwa miłosników miast i regionów), ale także kulturalno-społecznych i naukowo-wydawniczych.

Przywiązanie ludzi do swojej małej ojczyzny wobec coraz większej komercjalizacji życia i zacierania się na naszych oczach różnic pomiędzy regionami ze względu na rozwój techniki, nauki i środków komunikacji i niszczącej wszechobecności kultury masowej, przeżywa na fali coraz silniej odczuwanej potrzeby do zachowania odrębności kulturowej prawdziwy renesans.

Przeszłością Dębowca, zainteresowałem się jeszcze w trakcie nauki w gimnazjum, a następnie już na studiach. Zbieranie i opracowywanie od lat materiałów dotyczących regionu łączę jako specjalista od historii starożytnej i antyku chrześcijańskiego ze swoją pracą zawodową pracownika naukowego i wykładowcy akademickiego.

Zapraszam do współpracy przy redagowaniu i powstawaniu czasopisma wszystkich zainteresowanych lokalną historią Dębowca. Równocześnie proszę o kontakt wszystkie osoby posiadające różnego rodzaju materiały, dokumenty czy zdjęcia dotyczące dziejów regionu, które mogą być w ten sposób udostępnione innym.

Naszą wspólną powinnością jest ocalenie od zapomnienia najdrobniejszych nawet faktów i wydarzeń związanych z ponad 600-letnią historią tego niezwykłego zakątka Polski.
Dziękuję serdecznie wszystkim, którzy pamiętają o tej powinności na codzień i przekazują to następnym pokoleniom.

Ryszard Pankiewicz